Bebek-cocuk bakimi

Kaybetmeler Haftası 3/3

Geçen haftamın üst üste yaşanan talihsizliklerinin sonuncusu ile buradayım.

Bu da cuma gününün olayı!

Hemen başlıyorum, bir kerizlik hikayesi okumak isterseniz işte burada!

Kreşte çocukların her birinin posta kutuları var. Öğretmen-veli arasında iletişimin bir yolu. Formlar bilgilendirme yazıları vs oluyor genelde. Pazartesi günü bizimkinin kutusunda minik bir kağıt vardı. Kağıdı aldım cebime attım. Eve dönünce sabah telaşımı bitirip google translate’i açtım ve yazıyı çevirttim. Bu tür çevirileri ingilizce-almanca yaptırıyorum. Çünkü daha geliştirilmiştir diye sanıyorum neyse…

Yazıda diyor ki sevgili velimiz bıdı bıdı…. yeni yıl gelmeden önce öğretmenlerimize ne kadar müteşekkür olduğumuzu göstermek için ayın 8inde veli odasında toplanalım bıd bıd bıd….her bir velimizden bir “treat” bekliyoruz yazıyor. Treat nedir? Ödül ikram vs bişi… Ben ne anladım? Cuma günü sabah 8de bi ikram al gel öğretmenlere teşekkür edeceğiz.

Aynen yaptım. Cuma sabahı nispeten daha erken kalktım. Yamuk saçlarımı (saçların hikayesi tık tık toparladım. Makyaj yaptım. Cici bir kazak giydim. Yetmedi İnci’yi cici giydirdim. Bir gece önce çocukları uyuttuktan sonra postu yaymak yerine oturup pişirdiğim keki paketledim. Bebek arabasının sepetine kekimi attım sosyalleşecem kafasıyla kreşe gittim. İpeki sınıfına bıraktım veli odasına girdim ki……. kimse yok. Saat 8:10! Bir elimde kek bir elimde 3 aylık bebek. Keriz gibi bir sırıtışla kalakaldım.

Odadan 3 kişi çıktı. Biri bu organizasyonu yapan anladığım kadarıyla okul-aile birliği gibi bişi üyesi. Diğer ikisi veli. O ikisinden biri benim çok sevdiğim annelerden biri Betsie. Dedim ki öğretmenler için bir event yok mu? Dediler yok yok sadece para topluyoruz. Ben dedim böyle böyle anladım. Betsie acıyan gözlerle bana bakıp neden bana sormadın ki dedi! Valla o kadar keriz hissettim ki kendimi. Ne bileyim tabii ki Betsie veya bir  başkasına sorabilirdim ama kağıdı aldım çevirdim, görevimi kafama yazıp hayatıma devam ettim. Ammmmaaaaaannnnnn…. meğer öğretmenlere hediye almak için para topluyorlarmış.  Betsie’ye yanaştım. Dedim bu işin seviyesi nedir? Ne bileyim 3-5 euro mu vercez 10 euro falan mı? Sen ne istersen dedi. Yani bir ortalama vardır değil mi! Cüzdanımdan 5 euro çıkardım ucunu gösterdim iyi mi dedim iyi dedi. Kutuyu  açtım baktım herkes 1-2 euro atmış. Arkadaş bu ne pintilik ya 1 euro da verilir mi yahu! Ayıp ayol. Ben 5’i verirken az mı acaba diyordum. 

Sonra yine Betsie’ye döndüm. Al dedim bu kekleri haftasonu çocuklar yer. 3 çocuğu var zaten. Beğenmezseniz atarsın bana da söylemezsin dedim güldük. Keki eline tutuşturdum. Evime döndüm kendime duble kahve yaptım ve kerizliğimin şerefine içtim.

Afiyet olsun bana, kekim de buydu! 

Ne pis haftaydı yahu!

Reklamlar

“Kaybetmeler Haftası 3/3” için 4 yorum

  1. güzel bir anıymış olsun diyoruz ya sağlık olsun. ”Sonra yine Betsie’ye döndüm. Al dedim bu kekleri haftasonu çocuklar yer. ” Kek kahve güzel gitmez miydi ? 🙂

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s