Bebek-cocuk bakimi, İki Çocuklu Anne

İkincinin Canı Patlıcan mı?

20180702_130301

Geçen İhsan’a dedim ki biz ikinci için ne aldık şimdi?

Bana saydı … 

Kıyafet (doğru çünkü İpek ile arasında mevsim farkı olduğu için yenidoğan kıyafetleri aldık)

Emzik diyor

Biberon diyor

Yengen battaniye ördü diyor, dedim o sayılmaz

E ihsan dedim bezle ıslak mendil aldık onları da say, he o var diyor 😀

Bildiğin çocuğa hiçbir şey almadık ya biz!

Çünkü pusetten yatağa bisikletten oyun parkına kadar abladan kalmış herrrrrşeyi taş gibi duruyor. 

Ay ben sonradan üzüldüm çocuğuma. Zavallımın ne isimliği var, ne bebek şekeri, ne süslü yastıkları….

Çünkü o kadar tecrübe sahibisin ki…. biliyorsun aldığın pek çok şeyi kullanmamışsın veya o kadar da ihtiyaç duymamışsın madem var bari kullanayım demişsin veya fiyat-fayda denklemini düşününce tamamen saçma gelmiş.

E elinde olan ve taş gibi duran bir şeyin yenisini almak da saçma

Puseti mesela, koy mağaza vitrinine sıfır diye satarsın öyle temiz duruyor.

İlk çocukta büyük heves içinde oluyorsun ve aslında seni ne beklediğinin hiç farkında değilsin. Bilmiyorsun. Evini kendini çocuğunu süsleyip oyuncak bebek gibi bakacağını sanıyorsun. Ama yataktaki o süslerden ziyade koynuna alıp uyumanın daha iyi bir uyku getirdiğini ve günün sonunda seni daha mutlu bir anne yaptığını yaşayarak öğreniyorsun. Sonra yatağın hafif ve portatif olması gerektiğini, kenar yastığı değil boğulma önleyici filelerin daha güvenli olduğunu…. Dönencenin değil ama bir buhar makinesinin bir burun aspiratörünün daha önemli olduğunu biliyorsun. Ve bebek şekerlerini herkesin çöpe attığını 🙂 Onun yerine eve gelenlere iyi marka bir çikolata ikram et daha iyi 🙂

Evet birincinin canı can da ikincinin ki patlıcan mı? Asla değil. Hepsi evlat hepsini rahme düştüğü andan itibaren endişe ile büyütüyorsun. Herkes bira içiyor senin için gidiyor ama bir yudum dahi almıyorsun. Sonra alkolsüz bira söylüyorsun onda bile vicdan yapıp eve dönünce 2 bardak süt içiyorsun. Bence 10 bebek de yapsan bu özen değişmez.

Diğer yandan, doğum çantası bile değişiyor. Çünkü neyin ters gidebileceğini tahmin ediyor, kırmızı taçtan önce örneğin göğüs kalkanı koyuyorsun 🙂

Koynunda uyutmak, birlikte küvete girmek, uzun yürüyüşler yapmak, iki kardeşi kum havuzuna bırakıp oynamalarını seyretmek benim için daha özlemle beklediğim anlar şuan.

Bir de şu var…. ihtiyaçlar…. oluşur ve imkanın dahilinde gider alır / aldırır gelirsin. Babalar o işlere koşturmak için var 🙂

İhsan’a pompa almadan bu eve dönme diye telefonda en patron sesimle söylediğimi, çocuğu panik içinde bebek mağazasına gönderip “pompa pompa en iyisi hangisiyse bana o pompayı verin” diye telaşlandırdığımı biliyorum ki gerek yok. Daha sakin daha mutlu daha pozitif bir annelik yaşayacağıma inanmak istiyorum kendi adıma da…

Ama şunu kesin yapacağım. İkinci de ayaklansın, iki kıza prensesler gibi bir oda yapacağım. O zaman yazdırırım ikisine de isimlik, diktiririm süslü yastıkları… o zaman yaparız hepsini ama şimdi gerçekten gerek yok. Veya ben hevesimi ilkinde aldım, bilmiyorum

Neyse…

Önce sağlıkla yüzünü bir görelim de….

Sevgiler, neşeyle kalın

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s