Bebek-cocuk bakimi

Kreşin Sürpriz Günleri

Ben veliliğimin üçüncü senesinde –sonunda- kreş raconuna uyum sağladığımı hissediyorum.
Bundan önceki senelerde kreşin istekleri, yaptırımları beni fazlasıyla ….nasıl ifade etsem kendimi; BOĞUYORDU!
Bu sürpriz günü denen şey de aynen böyle. Ama yolunu buldum.

Ben zaten bundan önceki yıllarda köpek gibi çalışıyor, saçımı tarayacak dahi zaman bulamadığım için sürekli topuzla geziyordum. Kreşlerin bu sürpriz gününe ilk ifrite olmam eski kreşte HER ÇARŞAMBA günü bir şey götürmem gerekmesiyle başladı. O zaman kreş müdürüne çok net söylemiştim. Ben her çarşamba bir çeşit birşey pişirip kreşe götüremem. İmkansız. Gelin dedim bunu bir sıraya koyun bana ayda bir falan gelsin sıra. Sonraaaaa bir de şu boyut var. Sınıfta 15 çocuk varsa diyelim 10 çeşit yiyecek geliyorsa, arkadaş bu çocuklar + öğretmenler bunun ne kadarını ne kadar yiyecek biri bana açıklayabilir mi?
O kreş değişti başladık şimdiki kreşimize.
Burada da bir sıra halinde annenin birşey götürmesi gerekiyor ve yaklaşık 2,5 haftada bir bana sıra geliyordu. Ben mesaiye falan kalmışsam sıra kaçıyordu ve İpek o günün akşamında bana surat asıyordu. Çünkü sınıfta utanıyordu. Yalnız şöyle bir ayrıntı da var. Bu kreş hazır gıda kabul etmiyor, pastahane ürünü kabul etmiyor, şekerli şeyler de kabul etmiyor. Aslında süper ve ideal olan bu durum, evden bir şeyler yapıp götürmen gerektiğinde insanı çok fena kısıtlıyor. Ama olsun, kreşin uygulamasını kesinlikle takdir ediyorum. Bizim günlerimizde genelde meyve götürüyordu Epi’cik. Fakat bunun dönüşü de zaman içinde bana şöyle oldu “anne xxxx arkadaşım annesiyle kurabiye yapmış onu getirdi biz niye anne kız kurabiyesi yapmıyoruz” Haklı mı çocuk haklı. Ama gel benim açımdan bak. İMDAAAAATTTTTT!!!!!!

Kreşle konuştum. Dedim ki siz haklısınız ama benim de durumum bu. Akşam yedide eve gelip sekizde uyuyan çocuğumla taze börek yapamıyorum. Ölüyorum yorgunluktan. Allah var dinlediler anladılar ve sürpriz olayını tamamen kaldırıp isteyen paylaşmak istediği bir “sağlıklı” yiyeceği getirebilire döndüler.

Harika oldu! Ciddiyim.

Şimdi işten çıktım artık bolca zamanım da var, beni kısıtlayan bir şey de yok. Dayatılan bir zaman da…

Yalnız size tavsiyem, kreşe yiyecek götürmeden önce öğretmenle iletişime geçip besin alerjisi olan çocuk var mı diye teyit edin. Herkes yerken, fıstık alerjisi olan bir çocuk pekmezli brownie yiyemez ve arkadaşlarına bakar kalırsa başta siz çok üzülürsünüz. Bir sormakta fayda var.

Bir de benim gibi kendi kendinize kreşe gıcık olmak yerine, gidin tatlı dille kreşle konuşun. Durumunuzu anlatın. Hiçbir şey değişmese öğretmen, “bazıları taze meyve seçebilir bazıları anne-kız kurabiyesi yapabilir ikisi de çok güzel” der mesela. Diğer çocukların önünde sizin çocuğunuz kendisini kötü hissetmez. En azından bu değişiklik olur.

Vallahi herşey tecrübe

Ve yeminlen bu lafı diyorsam ben yaşlanıyorum arkadaş 😀

Öptüm sizi, sevgiler, neşeyle kalın 🙂

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s