Çalışan anne

Kreşte ilk gün

 
Selam 🙋

Dün biraz ucunda bahsettim ama şimdi güzel güzel anlatayım.

İpek kızım dün kreşine başladı.

Uzun süredir yazılarımı okuyanlar bizim kreş serüvenimizin aslında 11 aylıkken başladığını bilir.

Bunu ilk defa görüp de 11 aylık çocuk kreşe mi verilir diyenler için şuraya göz atabilirsiniz 😊

Sonra ben işten ayrıldım ama çocuk kreşten ayrılmak istemedi ben de kreşi yarım güne çevirdim ama yaz başında tamamen aldım oradan. Çünkü hem çok seyahatimiz olacaktı hem de yazın beraber yapacak tonlarca şeyi kızımla beraber yapmak istedim …. ki yaptık ☺️

Yeni dönemde daha iyi bir kreş arayışına giriştim ve gönlüme göre bir yer de buldum.

Dün de başladık.

Kreşe başlamadan birkaç gün önce kendisiyle konuşmaya başladık.

Yeni bir kreşe gideceğini orda yeni arkadaşlar olacağını, başka bir öğretmeni olacağını anlattık.

Havuz var mı park var mı oyuncak var mı hamur var mı şeklinde sorularıyla kendi kriterlerini belli etti biz de bunları kullandık. Havuz yok park var dedik o zaman benim havuzumu götürelim de havuzlu park olsun dedi bahsettiği havuzu da minicik şişme havuzu… neyse konuyu dağıtmayayım.

Kreşin çok güzel bir yer olduğunu, anneler değil çocuklar için olduğunu anlattık. Babasına inanılmaz düşkün olduğu için “biliyor musun” dedik “baban da küçükken kreşe gidiyordu, annesini öpüp güle güle yapıyordu, arkadaşlarıyla oynuyordu, yemek yiyor uyuyordu sonra oyun saati bitince annesi onu almaya gidiyordu, o zaman da öğretmenine ve arkadaşlarına güle güle yapıyordu”

Bu hikayeden çooook etkilendi. Baba da gitmişti dedi durdu.

Dün ilk gün olarak kreşe girdim, galoşlarımı giydim ve sınıfa gittim. Yaklaşık 20 dakika kadar sınıfta kaldım. Başlangıçta tüm çocukların oturduğu masaya ben de oturdum. Hamur oynuyorlardı, oyuna karışmadım. Sonra yandan yandan ufak ufak sandalyemi kapıya doğru ittirdim. Keyifle oynadığına emin olduktan sonra yan odaya gideceğimi söyledim. Tabii ki itiraz etti ama ben hemen buradayım sana söylemeden gitmem zaten dedim. Öptüm sen burada oyna ben de burada çay içeyim dedim. İkna oldu.

Bir süre yan odada durdum kayıt işlemlerini hallettim falan filan, sonra sınıfa geri gittim. “Artık benim gitme zamanım geldi, oyun saati bitince geleceğim” dedim öpüştük ayrıldık.

Gün boyu kreşin kurucusu hanımla yazıştık, bana fotoğraflar gönderdi, hiç sorun çıkmadan kaldı orda. Almaya gittiğimde biraz direndi hatta. Arabaya bindiğimizde “ben hiç ağlamadım, baba da ağlamadı, kreş çocuklar için eğlenceli bir yer” dedi durdu. Ben de onunla gurur duyduğumu, eğlendiği için ben de mutlu olduğumu söyledim. 

  
Gelelim bu sabaha, yani ikinci güne. Sabah arabaya bindik, sen de gel kreşe dedi. Hayır gelemem orası çocuklar için dedim. Yaaaaa geeeeelll diye mızıldanmaya başladı. İçeri gelemeyeceğimi söyledim. Kreşin kapısından bırakırken bir direnç yaşadık. Gitmek istemedi. Çocukların yanına gitmek istiyordu ama illa sen götür dedi, gitmedim, çünkü içeri girmeyeceğimi söylemiştim yaygara kopardı diye söylediğini yapmak istemedim. Kapıdan yine güzelce öpüşerek ayrıldık ama ben daha bahçeden çıkmadan kıyamet koptu. Geri döndüm.” Artık  gitme zamanım geldi” dedim. “Bir daha ağlasan da geri dönemem söylemek istediğin bir şey var mı” dedim. Yaaaa yuuu aaaa uuu dışında bir şey demedi ben de” gidiyorum tatlım oyun zamanı bitince geleceğim” dedim ve çıktım. Ağladı 😣 Sonra yandaki villanın sahibi hanım beni içeri davet etti. Beraber kreşin bahçesini gözetledik. Öğretmeni bahçede topla oynattı dolaştırdı zaten 2-3 dakikada sustu. Öğretmeni onları gözetlediğimizi biliyordu, kreşin içine girerken “hiç sorun yok biz iyiyiz” diyerek bana mesaj yolladı ☺️

Ben de ayrıldım. Yine kreşle iletişim halindeyiz. Şuan gayet mutlu oynuyor.

Ne dersiniz yarın sabah direnç yaşar mıyız?

Evet yaşarız bence😥

Ağladığı için geri dönmek hata. Çünkü yine gittiğinizde daha çok ağlayacak. Bu sebeple yarın ayrılma kısmını biraz daha uzun tutup, çıktığımda geri dönmemeyi planlıyorum.

Bu iş bu hafta yoluna girer diye sanıyorum.

En önemli nokta bence çocuğa yalan söylememek. İpek bizim ona yalan söylemeyeceğimizi biliyor. Bu sebeple yandaki odaya gidiyorum dediğimde buna inandı. Çünkü onu kandırmayacağımı biliyor. Siz de çocuklarınızı kandırmayın. Hiç aptal değiller ve inanın basit basit anlattığınızda yalan söylemenize gerek kalmadan ikna oluyorlar.

Çocuğunu kreşe başlatan her anneye kolaylıklar dilerim

Sevgiler, neşeyle kalın 🍀

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s