Ben...

ihbar süresi -tıkandım valla

IMG_4494Ay bu ne bitmez bir şeymiş

Ne tuhaf duygularmış bunlar

Ömrümün 8 haftası ihbar süresine gitti ama zaman akmıyor, geçmiyor, bitmiyor…

sabahtan beri dilimde bir şarkı

geçmiyoooorrrrr günleeeeerrrr wwwwaaaııyyyy waaaııyyy waaıııyyy

geçmiyooooooooorrrr günleeeeerrrr

o o o   ooooo…

Şafak kaç diye soran şakacı arkadaşlarıma şak diye cevabı yapıştırıyorum utanmasam saat ve dakika bilgisi de vereceğim.

İşlerim de hafifledi git gide devir işi tamamlanıyor, çekirgem yetişiyor, ben gün geçtikçe elimi eteğimi çekiyorum.

Sadece iki şeye çok üzülüyorum. Yalnızca iki şeyi çok özleyeceğim.

Kız arkadaşlarım ve Japon yemekleri

Her gün her dakika konuşabileceğin kız arkadaşlarının etrafında olması güzeldi yaaawww

Eteğin sökülür (hep doğum kilolarından heeeeppp) seni revire sokar, saniyesinde dikiş kiti bulunur ve takip eden 20 saniyede de dikişten en iyi anlayan kişi revirde göreve hazır halde bulunur. Toplam 3 dakika içinde eteğin dikilmiştir 🙂 

Sen masum masum su içiyorsundur, o şeker arkadaşın gelir ve kulağına fısıldar “eda git bi ruj sür allah aşkına yüzüne renk gelsin”

Başka firmalarda nasıldır bilemiyorum çünkü kurumsal olarak gözümü açtığım yer burası. Amma istikrar benimki de… İlk girdiğim yerde 7 sene. 7! YEDİ YIL!!! şaka gibi… Ömrümün 4’te1’i !

Neyse başka firmaları bilmiyorum ama bizim firmada kızlar birbirini kollar. İş anlamında da kollar, kişisel ilişkilerde de kollar.

Senin en güzel, en moralli halinde olman için uğraşırlar. Bizim firmada “çoğu” kız böyle. Bir kaç kişi var tabi mesafeli durmayı tercih ettiğim.

Bir de her öğlen, fabrikanın etrafında şapka-gözlük takıp yürürdük. Sen ustanın yaptığı şerbetli tatlıyı götür, 5 dk sonra pişman ol yürü 🙂 

Aslında söyleniyorum ediyorum ama bu duygu da güzel. Bir rahatlık var üzerimde. Kaygı yok. Rahat rahat çevirilerimi yapıyorum. Aklıma bir şey geliyor çekirgeme anlatıyorum, not al unutursun bak diyorum 🙂 Sonra bir an geliyor. Allaaahhhıııımmm bitmiyooooorrr !!!….. diye bir sıkılma hissi.

Sonra hayal kurmaya başlıyorum;

Kızımla şöyle yapacağım, bisikletimin arkasına atacağım sahile gideriz, kedilere mama veririz, piknik yaparız diyorum. Hayal kurmak hoşuma gidiyor. Önümde beni bekleyen bu “boşluk” dönemi beni dehşet heyecanlandırıyor.

IMG_4477
Bir de ne demiştik? Evet Japon yemekleri. Bizim firmada salı ve çarşamba günleri Japon yemeği çıkıyor. Opsiyonel olarak. İşte onu çok özleyeceğim. Usa -her ne kadar tarif saklayan bir usta olsa da- yaptığı yemekler harika. Ayrıca çok yaratıcıdır kendisi. Dün mesela salatalığın üstüne kazığı kakmış, karidesi mum gibi dikmiş. Etrafına sushi’leri dizmiş. Harikaydı!

 

 

Çok özleyeceğim çok

Belki gün gelir ofis curcunasını da özlerim ama o biraz uzak galiba… Fakat shift tuşu basmayan klavyemi değiştirmediler ya  canları sağ olsun. Diğer taraftan ben doğum iznindeyken bana yeni bilgisayar almışlar, hem deeeee 8,1! Onu özlerim bak. Zaten kullanımını tamamen çözeli fazla olmadı 🙂

Bilemiyorum yaşayıp göreceğim. Ne özlerim ne özlemem…

Oh be yazmak iyi geldi, rahatladım.

IMG_4012

 

 

 

Yakında yine kızımla böyle kirlene pislene eğlenceli şeyler yapacağız ♫

Burda da salonun ortasında havuz var fark ettiyseniz. Zürafa ile yoğurt yemişlerdi 🙂

Bir zürafaya vermişti bir kendi yemişti… Sonra doğru banyoya tabi

 

 

 

 

Sevgiler ♡

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s